Hallo IJda,
Ik heb dit stukje expres de titel “beste ijda” meegegeven, omdat wij eigenlijk tot nu toe de enigen zijn die blijkbaar de ruimte voelen om echt uit te wisselen. Zou het moeilijk zijn een oude groep nieuw leven in te blazen en dan het vroegere niveau van wederzijdse inspiratie te verwachten of kwam destijds de inspiratie ook niet van elkaar, maar was die ingebed in de structuur van de groep als workshop bij Elly de Waard, uitgebreid met de optredens waar we elkaar automatisch moesten ontmoeten?
Velen van onze groep van toen zijn blijkbaar ook niet meer aan het schrijven, en in ieder geval niet meer zo intensief en begeesterd als toen.
Misschien ben ik teveel in mijn verbeelding een stukje vrouwengeschiedenis aan het construeren, wil ik te graag een rode draad van verbondenheid door vijfentwintig jaar dichteressenlevens zien lopen…wil ik misschien het materiaal voor een afstudeer scriptie op een presenteerblaadje klaarleggen?
Maar wat is ondertussen de werkelijkheid? De gedichten komen zo schoorvoetend op onze site terecht, bijna alsof men niet onbeleefd wil zijn, hoe zie jij dat? Ondertussen hebben jij en ik wel grappig genoeg een actieve lijn van uitwisseling ontwikkeld terwijl we elkaar maar stom toevallig zijn gaan mailen; mocht iedereen het te druk hebben met wat dan ook wat momenteel van mensen gevraagd wordt, gaan wij tweeën dan gewoon door?