déjà vu door Ida Boelhouwer

ik dacht dat mijn vader eraan kwam in zijn Citroën DS
maar het was iemand anders
het was zo’n mooie middag
dat mijn vader gerust langs kon komen
maar de auto gleed onbekend verder

en ik erachteraan met mijn blik door de ramen

de al gauw weer lege straat
met de vijftigerjaren stilte
het was toch op zijn minst een groet