Eindes door Rinske Kegel

Dit is het einde denk je. Als ik je
wang niet meer strelen kan, het moet
doen met foto’s en valse scenes
op een achteraf gemaakte filmset
waarin het licht niet van de zon komt.

Adem een einde in. Voel de kou als
een winterochtend. Krab het ijs uit je keel.
Hoesten zal je. Eindes smelten
uiteindelijk en ze bestaan uit vele.

O ja : na een einde moet je opnieuw
beginnen, zelfs als je dood bent.

Je moet leren wennen aan gehangenen
in films, aan dat de geur verdwijnt
uit een vestje waar Berlijn op staat,
aan de nieuwe man die bijna net zo zacht is.

Soms zegt een einde dat het een begin
is, geloof dat niet.


Rinske Kegel ( Haren 1973) is schrijfster en illustratrice. Zij publiceerde o.a. bij literair tijdschrift Op Ruwe Planken, Tijdschrift EI, De Gids en De Uitvreters, een uitgave van literair productiehuis
De Wintertuin.
In 2012 behaalde ze de top 100 van de Turing Nationale Gedichtenwedstrijd met het gedicht :
‘De moeder van Tom moet dood’. Ze won de derde prijs van de Oostende Poëzieprijs 2013/2014 en komt in oktober 2014 met zes gedichten in Het Liegend Konijn.
De letterlijkheid van taal fascineert haar. Clichés en sprookjes maken haar leven dragelijk. Ook maakt ze maandelijks een snelgedicht op radio 1 bij het actualiteitenprogramma Dit Is De Dag.
Momenteel werkt ze aan een manuscript voor een poëziebundel.