Gedichten van droefenis en rouw door IJda Smits

III

Ik wil zijn als een ijzige kou en
modder en schrale winden
ik wil adem zijn die woorden bevriest en
stemmen breekt in een dunne morgen
ik wil een scheur zijn in de aarde
brak water wil ik zijn en
wat mij aanraakt zal bederven
ik wil een nieuw jaargetij zijn
een getij van de doden

ik ben
log water in monden en ogen
tientallen wonden gekooid in een huid
bloed gestold in de aderen
zo dwaal ik over nevelwegen en word
geliefkoosd door handen die mij zijn vergeten


Dit gedicht is het laatste gedicht uit een cyclus van drie gedichten.
De hele cyclus kan gelezen worden op het schrijfblog van IJda Smits:
gedichten van droefenis en rouw