Ida Boelhouwer
Alweer herfst
de zon zit als een vroege winterjas
kijkt melancholisch door de bladeren in vlagen
die verkreukeld en in overgave
allang verzoend met uitgebloeid
hun dodendans is zwevend
zuchten op de wind, dan schurend
vallen als een kleine regen.
zo vaak door doodsangst achternagezeten
vraag ik let niet op mij laat me nog gaan
in dit omstandige en enthousiaste heden.
7 oktober 2011
IJda Smits
Herfstvraag van een afgevallen beukentak
Laat mij ver-gaan
bederven versterven verrotten verteren
mijn briljante kleuren verweren
tot aarden molm
Laat mij over-gaan
verdwijnen tenietgaan voorbijgaan verstrijken
onder voetstappen verslijten
tot rulle aarde
Laat mij op-gaan
verleppen verwelken verdrogen verdorren
in het leven de tijd verloren
in geurige humus
Laat mij gaan
Oktober 2011