Wij zijn meisjes door Christine Van den Hove

In mijn dromen is iedereen in leven.
We wonen in hetzelfde land,
hetzelfde huis.

Het huis op de steenweg,
het huis bij het kruispunt,
of het huis in de laan.

Wij zijn geen moeders,
geen echtgenotes,
geen weduwen.

Wij zijn meisjes.

We zitten aan tafel.
De klok tikt.
De dag kabbelt.

Soms zijn we met vijf,
soms met zeven.

We spelen ganzenbord of monopoly.
We praten op zachte toon.

Niemand is ziek, gekwetst
of verlaten.

Iedereen is in leven.
Er is niets gebeurd.